Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 50,60

Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 50,60 στο Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Του Μάρκου Νικητάκη

Συγκοινωνία

Τα αστικά λεωφορεία Σκάνια Βάμπις, Σκόντα, Βόλβο κι αργότερα ΒritishLeyland και ΗΙΝΟ, είχαν τη μηχανή μέσα και ήταν συνήθως καλυμμένη με μπλε δερμάτινα καπιτονέ καλύμματα. Βόγκαγαν κάθε φορά που ο οδηγός άλλαζε ταχύτητα.        Τότε είχαν μια θέση μπροστά δεξιά δίπλα στη μηχανή που ήταν η καλύτερη για τα παιδικά μας όνειρα. Προσπαθούσα πάντα να κάθομαι εκεί για να βλέπω την κίνηση, να παρακολουθώ τις κινήσεις του οδηγού, τι έκανε δηλαδή για να οδηγήσει και για να μετράω εν ήδη στατιστικής τα πράσινα και τα κόκκινα φανάρια! Υπήρχε και εισπράκτορας στριμωγμένος δίπλα στην πίσω πόρτα με το κλασσικό γκρι καπέλο με το γείσο.   Με ένα πρωτόγονο μικρόφωνο έλεγε τις στάσεις ή φώναζε το χαρακτηριστικό «τέρμα τα μία και είκοσι» ή το

γνωστό «τέρμα τα δίφραγκα».

Θυμάμαι εκείνες τις κερματοθήκες που έβαζε τα κέρματα και που με το ευρώ ξανάγιναν της μόδας!

Τα πράσινα λεωφορεία  Αθήνα – Πειραιάς από το Σύνταγμα, που κυκλοφορούσαν όλη τη νύχτα σχεδόν,  διέξοδος για τις φτωχές μας τσέπες.

Τα κίτρινα τρόλεϊ με τους οδηγούς και τους εισπράκτορες με τις καφέ στολές,κι εκείνο το περίεργο μηχανάκι  με τη μανιβέλα που έκοβε τα εισιτήρια.

Ο Ηλεκτρικός με τα καθίσματα το ένα απέναντι στο άλλο, και τα τασάκια για τα αποτσίγαρα, καπνίζαμε μέσα  τότε! Στριμωξίδι, σαρδέλες πραγματικές μα όλο κοντά σε κάποιο κορίτσι στεκόμαστε, όλο και το ακουμπάγαμε  τυχαία

Τα γκρίζα αμερικάνικα πελώρια ταξί με τα καθισματάκια που έπεφταν από τις πλάτες των μπροστινών  καθισμάτων, γυρόφερναν ή άραζαν στις πιάτσες.  Κι οι πειρατές, «ένα διφραγκάκι Σύνταγμα» τους έκοβαν το μεροκάματο.

Ποιος να έχει τότε Ι.Χ Οι λίγοι τυχεροί αγόραζαν VW σκαραβαίους, ή μεταχειρισμένα Consoul Cortina, Hansa, Wartburg, FIAT 1100, Opel Olympia. Θυμάστε τα Anglia, τα Peugeot 403, τα Renault, το Simca 1000,το 2CV, με τα ανύπαρκτα καλοριφέρ και τα λιγνά λάστιχα. Θυμούμαι το τεράστιο VOXOL ενός φίλου (μαρμάγκα το φωνάζαμε εμείς)!

Γ΄ Γυμνάσιο Αρρένων Πειραιώς.  Στην αρχή πίσω από την Ευαγγελίστριακαι μετά χαμηλά στο κέντρο, κοντά στην πλατεία Ιπποδαμείας.  Άθλια  κτίρια και στις δύο περιπτώσεις. Το πρώτο ένα παλιό σπίτι που όταν έβρεχε κάναμε τσουλήθρες  στους διαδρόμους του,  το δεύτερο στους πάνω ορόφουςμιας πολυκατοικίας, με την ταράτσα της χώρο  για γυμναστική. Αλίμονο στα αυτοκίνητα που περνούσαν αν μας έπεφτε κάποια από τις μπάλεςγυμναστικής, εκείνες τις βαριές (μέντεσιν μπολ;)!

Ο μοναδικός τρόπος για να πάμε στο σχολείο, τα πόδια μας. Κάποια χιλιόμετρα δηλαδή στην πρώτη περίπτωση και ένας ανήφορος, εκεί στην υπάρχουσα γέφυρα προς Πασαλιμάνι, να σου κόβονται τα πόδια.

Κάτω από τη γέφυρα ή πάνω σε αυτήν, τότε δεν είχε ολοκληρωθεί,κάναμε την, ο Θεός να την κάνει, γυμναστική.

Επί χούντας τελείωσε η γέφυρα. Στα εγκαίνια με τον Παττακό, αναγκαστήκαμε να πάμε όλοι και να  χειροκροτούμε κιόλας!  Εκεί στην αρχή της γέφυρας, σε ένα οικόπεδο όλο χαλίκι, παίζαμε ποδόσφαιρο με το σχόλασμα.  Συμμαθητής

μου ο, μεγάλος αργότερα τερματοφύλακας, Αρβανίτης, τον οποίο τότε δεν βάζαμε τέρμα γιατί ήταν κακός…

Σχολείο πηγαίναμε έξι ημέρες την εβδομάδα (και το Σάββατο δηλαδή).Κατά τα άλλα η ζωή στο σχολείο,  μεσούσης της χούντας, δεν ήταν η καλύτερη. Αυστηρότητα, το μαλλί κοντοκουρεμένο, οι αποβολές στην ημερησία διάταξη.  Οι καθηγητές παλιάς κοπής, λίγοι άξιζαν τον κόπο. Όπωςη Σοφία Παπαδάκη,  μια καταπληκτική φιλόλογος          ο Γιώργος Μπλάνας και αυτός γνωστός λογοτέχνης, ο Βασίλης Βυτινάρος ο γυμναστής (πόσες φορές  δεν αισθανθήκαμε το χέρι του, να μας σηκώνει απ τη φαβορίτα,  να μας τραβάει τα αυτιά ή να μας ρίχνει μια σβουριχτή σφαλιάρα), ίσως να αδικώ κάποιους…

Άλλα ονόματα που θυμούμαι ο Γεώργιος Βερνίκος (γυμνασιάρχης),  ο Μασέλλος (φυσικός),  ο Διακογιάννης(φυσικός), ο Λαζαρόπουλος (μαθηματικός), ηΚατιρτζόγλου (γαλλικά), ο Βουδούρης (θεολ)

Κατάλογος! Να σηκωθεί ο… Αγωνία. «Σήκω εσύ»! «Δεν ξέρω κύριε!». «Δεν ξέρω, δεν ξέρεις, ξέρει!», έλεγε  ο Διακογιάννης, δείχνοντας τον κατάλογο!

Τα δίδυμα αδέλφια, δεν είχαν πρόβλημα! Σηκωνόταν όποιος ήξερε το μάθημα και άφηναν στον καθηγητή  μόνιμη αμφιβολία για το ποιος του απάντησε! «Λέου τώρα, δεν μιλάμε δεκαπέντε!», φώναζε ο Λαζαρόπουλος!

Η Παπαδάκη με ραδιοφωνάκι και ακουστικά άκουγε κάθε πρωί «ΤζέηνΈυρ» ή «Μικρή πικρή μου αγάπη». Τα δίδυμα αδέλφια, έβαζαν και αυτά ραδιόφωνο μέσα στην τάξη την ίδια ώρα και κάποτε, όταν το

ραδιόφωνο έλεγε την ώρα, η καθηγήτρια αυθόρμητα διόρθωσε το ρολόι της. Αμέσως κατάλαβε βεβαίως τι έγινε και το ραδιοφωνάκι των διδύμων κατασχέθηκε!

Στα διαλείμματα ζωγραφίζαμε δράκουλες στον πίνακα, όταν είχαμε «μαλακό»καθηγητή εννοείται , ή γράφαμε ΟΣΦΠ, όταν είχαμε τον «γαύρο» μαθηματικό,μου διαφεύγει το όνομά του!

Κάναμε κοπάνα από το σχολείο και πηγαίναμε, για να περάσουν τόσες ώρες, σινεμά στο «Ιλίσια» ή στο «Φως», εκεί στην  Τρούμπα. Έργα δύο, το ένα καουμπόικο και το άλλο σεξουάλα, τσόντα πάει να πει γιατί τότε είχε πραγματική έννοια  η λέξη τσόντα. Έβλεπες δηλαδή ένα κανονικό έργο (τηςσειράς) και ξαφνικά τσουπ! Έχανες  την υπόθεση και τον κόσμο  για λίγα λεπτά! Χαμός στην αίθουσα. Φωνές και αλαλαγμοί, άξιος, άξιος και, όταν τελείωνε η τσόντα,  έντονες διαμαρτυρίες με εκφράσεις που δεν είναι πρέπον να αναφερθούν! «Χασάπη  γράμματα»!

Άλλες φορές σε κοπάνα φτάναμε μέχρι Αθήνα. Σε μια τέτοια πήγα για πρώτη φορά στην Ακρόπολη ή σε σπίτι  με … κόκκινο φανάρι!

Θυμούμαι με νοσταλγία τις ημερήσιες εκδρομές στην Κόρινθο, στοΞυλόκαστρο, στους Δελφούς ή όπου αλλού,  τα παλιά λεωφορεία, τα τραγούδια με τον Χρήστο Κυριαζή πρωταγωνιστή, τα πειράγματα και τα ανέκδοτα  στο δρόμο, το«πάρε φόρα οδηγέ,για να τους περάσουμε και θα σε κεράσουμε,του πενηνταράκι»,  την  αίσθηση ελευθερίας τελικά. Μικρές εκδρομές πηγαίναμε στον Προφήτη Ηλία (εκεί που σήμερα είναι το

Θυμούμαι ακόμη τη μεγάλη εκδρομή στη Ρόδο, την ποδηλασία μέχρι τα λουτρά, το ξενοδοχείο με τα «αυγά  αλά Ρους»,  την κοιλάδα με τις πεταλούδες,την πρώτη φορά τελικά που μέναμε τόσο μόνοι μας,  μακριά από το σπίτι!

Θυμούμαι την επίσκεψή μας στο εργοστάσιο του ΦΙΞ, για να μάθουμε πως γίνεται η μπύρα.

Εξετάσεις. Δύο φορές το χρόνο εφ’ όλης της ύλης. Αγωνία και … σκονάκια! Προετοιμασία για τις πανελλήνιες εξετάσεις. Τότε γράφαμε Σεπτέμβριο πάει να πει ένα τουλάχιστον καλοκαίρι γεμάτο διάβασμα! Γράφαμε σε μια ύλη που δεν είχαμε καν διδαχτεί άρα έπρεπε να καταφύγουμε σε βοηθήματα και εξωσχολικά βιβλία. Τα βιβλία των Ιησουιτών στη Γεωμετρία, του Κανέλλου στην Άλγεβρα κ.λ.π. Πηγαίναμε στις δημόσιες

βιβλιοθήκες και ξημεροβραδιαζόμαστε πολλές φορές, γιατί που λεφτά για να τα αγοράσουμε!

Όταν γράφεις εκτός διδακτέας ύλης το φροντιστήριο είναι απολύτως Αττικό Φροντιστήριο. Ντάνης, Κασιάρης,  Καστόρας, Νικολός, Αλευράς, Βολάνης καθηγητές πραγματικοί, ιδιαίτερα οι δύο πρώτοι Γιάννης Ντάνης. Καθηγητής  γεωμέτρης με όλα τα γράμματα κεφαλαία! Ταβιβλία του ακόμα είναι μοναδικά!

Ομόνοια. Θόρυβος στην πλατεία από τα τάκα τάκα. Δυο μπαλάκια πλαστικά, δεμένα με σπάγκο σε ένα κρίκο.  Περνάγαμε τον κρίκο στο δάκτυλό μας και τα δεμένα με σπάγκο σε ένα κρίκο. Περνάγαμε τον κρίκο στο  δάκτυλό μας και κτυπούσαμε μεταξύ τους, σε ένα αδιάκοπο θόρυβο που έσπαγε τα νεύρα όλων.  Και του Ντάνη, κυρίως αυτού, που έβγαινε στο παράθυρο και έβριζε!

Κασιάρης και Οργανική Χημεία! Φοβερός ο τρόπος διδασκαλίας του,σαράντα χρόνια μετά θυμούμαι  χαρακτηριστικές ατάκες και τα παραδείγματα του, που άμεση σχέση είχαν με το μάθημά!

Από το μέσον ποτέ, δύο –οκτώ – δεκαοκτώ – τριάντα δύο, οξείδωση 

Μπουρδελότσαρκες στην ώρα της έκθεσης συνήθως. Στα στενά πίσω από το ΙΚΑ στην Πειραιώς και όχι μόνο.

Πλάκα. Πόσο πάει; Τόσο. Ακριβή είσαι. Σιγά το πράγμα! Μας πέταγαν νερόγια να φύγουμε ή μας κυνηγούσαν  με το σκουπόξυλο! Ανέκδοτα στα διαλλείματα, ασκήσεις που μας παίδευαν ημέρες, φλερτ.

Μπιλιάρδο σε υπόγεια της Ομόνοιας. Ασφαλίτες που μας έπαιρναν τις ταυτότητες και μας πήγαιναν στο  αστυνομικό τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων. Ώρες σε ένα κελί μέχρι να μας ταυτοποιήσουν και να κρατήσουν

τους «επικίνδυνους» για τα περαιτέρω.Πανεπιστήμιο. Χημείο, Νομική, ταράτσα, ξύλο. Φλεβάρης, Μάρτης, Μάης

του 73. Εκεί έμαθα όλα τα τραγούδια του Θεοδωράκη, εκεί κατάλαβα πως ήρωας είναι ο άνθρωπος της μια στιγμής, τότε δηλαδή που από τον ενθουσιασμό και την έκρηξη θα κάνει το παράτολμο και μετά θα

ακολουθήσει την πορεία του. Εκεί οι χαφιέδες, εκεί οι δοσίλογοι, εκεί οι γλύφτες, οι τσάτσοι, οι ρουφιάνοι. Εκεί και οι ασφαλίτες που, ντυμένοι με αμπέχονο έκαναν τους φοιτητές και έδειχναν με το δάκτυλο.

Πολυτεχνείο. Χωρίς λόγια. Μεταπολίτευση και ξεκαθάρισμα των χουντικών.

Περισσότερα για τον συγγραφέα : http://www.nealefkadas.gr/%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-5060/

Υ.Γ. Προσυπογράφω όλα τα παραπάνω αν και πιθανόν να μην ήμουν σε όλα αλλά υπήρξαν και άλλα γεγονότα όπως η επίσκεψη του τότε αντιπροέδρου των ΗΠΑ Άγκνιου και έπρεπε να είμαστε παρατεταγμένοι στη Συγγρού (τη λεωφόρο ) και να χειροκροτάμε με απειλή αποβολής!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ-ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2017

Έγινε σήμερα στο  αλλοτινό η κοπή της πίτας με την παρουσία των μελών και φίλων του του Συλλόγου. Το φλουρί έπεσε στον Δημήτρη Λίζα (εγγονός της κ.Σμυρνή Τούλας )

Χιόνια στο Χωριό μας

Καλημέρα από το όμορφο χιονισμένο Λεοντάρι,βέβαια χιόνισε σε όλη την Ελλάδα αλλά το <<δικό μας χιόνι >>είναι πιο όμορφο γιατί είναι στις σκεπές των σπιτιών μας,στα σοκάκια που περπατάμε και στο κάστρο μας που αποκτά μια άλλη όψη. Απολαύστε τις φωτογραφίες αρχίζοντας από χτες βράδυ(9/1/2017)

                                Περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω...

ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

Σχεδ.1

Σχεδ.2

Σας παρουσιάζω δύο σχέδια που αφορούν το δρόμο από πλατεία προς εκκλησία Πέτρου

και Παύλου.  Στο σχέδιο  1 υπάρχει η οριοθέτηση βάσει της απόφασης του Δ.Σ. του Δήμου

(μπλε γραμμή ) και η οριοθέτηση όπως είναι σήμερα (κόκκινη γραμμή).

Στο σχέδιο 2 είναι η πρόταση που έγινε από την ιδιοκτήτρια πριν μερικούς μήνες και με εισήγηση

του προέδρου Νικολακόπουλου θ. και με ομόφωνη απόφαση του Τ.Σ. απερρίφθη.

  Τώρα πως γίνεται η πρόταση που απορρίφθηκε να επιβληθεί στην πράξη καταργώντας την από-

φαση του Δ.Σ.ρωτήστε τον πρόεδρο που ήταν παρών στην τοποθέτηση των κάγκελων.

Επίσης η αφαίρεση της πέργολας ήταν για να ευθυγραμμισθεί  ο δρόμος.Η σημερινή οριοθέτηση είναι έξω από την πέργολα που υπήρχε άρα γιατί αφαιρέθηκε; ξαναρωτήστε τον πρόεδρο και 

μην κάνετε πονηρές σκέψεις ...γιατί μάλλον έχετε δίκιο.                                                             

ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ -ΑΝΑΠΛΑΣΗ

Παυλόπουλος Παναγιώτης

Τοπικός Σύμβουλος

Λεονταρίου

                      Πλατεία Λεονταρίου και κλειστός δρόμος

Κύριοι με το σημερινό μου σημείωμα θέλω να σας ενημερώσω για την κατάσταση που

επικρατεί στην πλατεία Λεονταρίου,αναφέροντας ένα σύντομο ιστορικό της ανάπλασης

που έγινε από τον τέως Δήμο Φαλαισίας, βασιζόμενος σε επίσημα έγγραφα και σε διάφορα

στοιχεία για να σχηματίσετε μια ολοκληρωμένη εικόνα πριν τις αποφάσεις πού πρέπει

να πάρετε.

Ο Δήμος Φαλαισίας προχώρησε το 2004 στην ανάπλαση της πλατείας

1.Στις 18/4/2004 προτάθηκε από την Κοινότητα  να μην κλείσει ο δρόμος μπροστά από το    καφενείο (σχετ.1)

2.Στις 30/9/2006 η Κοινότητα επανέρχεται με νέα απόφαση και ζητά μεταξύ άλλων το

άνοιγμα του δρόμου μπροστά από το καφενείο.(σχετ.2 )

3.Στις 2/7/2009 η Περιφέρεια παραλαμβάνει το έργο (σχετ.3)και αρχίζει το θέατρο του

παραλόγου

4.Πρίν κλείσει ένας μήνας(5/8/2009)το Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει να

ανοίξει ο δρόμος αφού ήδη από τη μελέτη έχει ήδη τοποθετηθεί μια μεταλλική πέργολα

ακριβώς πάνω στον προϋπάρχοντα δρόμο (σχετ.4)

5.η Περιφέρεια ακυρώνει την απόφαση του Δήμου(σχετ.5)

6.Ήδη από 27/7/2009 σε αίτημα για τροποποίηση του έργου από το Δήμο απορρίπτεται από την Περιφέρεια.(σχετ.6)

7.Ο Τοπικός Σύλλογος Λεονταρίου έστειλε στο Δήμο επιστολή διαμαρτυρίας με 138 υπογραφές κατοίκων (σχετ.7 ) γιά το άνοιγμα του δρόμου και ο Δήμος προχώρησε στο προσωρινό άνοιγμα που υπάρχει μέχρι σήμερα.

8.Βέβαια υπήρξε και παρέμβαση από το Σύλλογο Λεονταριτών Αρκαδίας (σχετ8) και από την τοπική πρόεδρο του χωριού κ. Τσαρπάλα Άννα υπέρ του κλεισίματος του δρόμου.

9.Ο επιχειρηματίας ιδιοκτήτης του ακινήτου ζητά να φυτεύσει 3 νέες μουριές όπως φαί-

νεται στό τοπογραφικό(σχετ.9) το Τοπικό Συμβούλιο απορρίπτει το αίτημα.                   10.επανέρχεται με νέο τοπογραφικό (σχετ10)αλλάζοντας την θέση των μουριών και στα δύο τοπογραφικά έχει <<αφαιρεθεί >> ο στύλος φωτισμού που υπάρχει και μειώνει το πλάτος του υποτιθέμενου δρόμου και αυτό το τοπογραφικό απορρίπτεται απο το Τοπικό Συμβούλιο. 

Με όλα τα παραπάνω που σας ανέφερα συμπεραίνεται ότι έγιναν λάθη και παραλείψεις

όλα αυτά τα χρόνια.

Θέλω να σας επισημάνω τα παρακάτω:

Είμαστε υπέρ της ανάπλασης αλλά ο βασικός δρόμος του χωριού δεν μπορεί να κλείσει

α)γιατί είναι πρό του 1923 και απαγορεύεται από το νόμο (όπως αναλυτικά αναφέρεται

στην ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ  σχετ.7)

β)διασπά το ενιαίο του χωριού και λόγω του αναγλύφου δεν υπάρχουν άλλοι δρόμοι,σε

περίπτωση δε ανάγκης (φωτιά,σεισμοί κλπ) η κίνηση βαρέων οχημάτων μπορεί να γίνει μόνο

από την πλευρά της πλατείας.

γ)σε συζητήσεις με ανώτατο αξιωματικό της Πυροσβεστικής μου επισημάνθηκε ότι η

<<πυροσβεστική ζητά άνοιγμα δρόμων και όχι κλείσιμο και να ζητήσω αυτοψία>>

Και ερχόμαστε στο σήμερα το Τοπικό Συμβούλιο με εισήγηση του Προέδρου που έγινε ομό-

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ας ρίξουμε μια ματιά τι διδάσκονται οι Τούρκοι μαθητές στα σχολικά τους βιβλία

Πώς παρουσιάζεται η Eλληνική Eπανάσταση (1821) στα Τουρκικά σχολικά βιβλία

Προστέθηκε από 24grammata

24grammata.com/ εκπαίδευση / ιστορία

Κατσουλάκος Θεόδωρος και Τσαντίνης Κώστας

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση του τουρκικού σχολικού εγχειριδίου (Emin Oktay, Tarih, Lise: III, έκδ. 1988, σσ. 237-240) και καταδεικνύει τον τρόπο που διδάσκονται οι γείτονες την κοινή μας Ιστορία. Τα σχόλια  και οι υποσημειώσεις είναι των συγγραφέων Κατσουλάκου Θ.,Τσαντίνη Κ. από το βιβλίο τους “Προβλήματα Ιστοριογραφίας στα Σχολικά Εγχειρίδια των Βαλκανικών Κρατών. Επανάσταση του. ΄21, Βαλκανικοί Πόλεμοι. εκδ.  Εκκρεμές” (ηλεκτρονική μορφή κειμένου από 24grammata.com)

Η Ελληνική Επανάσταση και η ίδρυση του ελληνικού κράτους (1820-1829), κατά το Τουρκικό εγχειρίδιο

Οι Έλληνες1, οι οποίοι είχαν περισσότερα προνόμια2 απ’ όλους τους χριστιανικούς λαούς που τελούσαν υπό οθωμανική κυριαρχία, ζούσαν κυρίως στην Ελλάδα3, στην Πελοπόννησο, στα νησιά του Αιγαίου, στη Δυτική Μικρασία και στα παράλια της Προποντίδας και του Εύξεινου Πόντου, όπου ήταν εγκαταστημένοι σε πόλεις και κωμοπόλεις και ασχολούνταν με τις τέχνες και το εμπόριο και ιδιαίτερα με τη ναυτιλία.
Οι Έλληνες είχαν υποταχτεί οριστικά στο οθωμανικό κράτος επί Μωάμεθ του Πορθητή4. Είχαν παραχωρηθεί τότε και σ’ αυτούς, όπως και στους άλλους χριστιανούς, ελευθερίες ως προς τα θέματα θρησκείας και γλώσσας. Στην Πελοπόννησο μάλιστα και στα νησιά του Αιγαίου οι Έλληνες ζούσαν σχεδόν αυτόνομοι5.
Οι Οθωμανοί θεωρούσαν ανώτερους τους Έλληνες από τους άλλους χριστιανούς και τους διόριζαν σε ορισμένες θέσεις και ιδιαίτερα σε θέσεις διερμηνέων6. Ορισμένοι μάλιστα Έλληνες άρχοντες από το Φανάρι της Κωνσταντινουπόλεως προωθούνταν σε θέσεις ηγεμόνων της Βλαχίας και της Μολδαβίας7.
Σε σχέση με τους άλλους χριστιανικούς λαούς οι Έλληνες ήταν πιο εύποροι και πιο φωτισμένοι. Οι σχέσεις που είχαν

25η ΜΑΡΤΙΟΥ στο ΛΕΟΝΤΑΡΙ

Έγινε σήμερα στον Ιερό Ναό των Αγ.Πέτρου και Παύλου η λειτουργία του Ευαγγελισμού της
Θεοτόκου στη συνέχεια έγινε δοξολογία για την Επανάσταση της 25ης Μαρτίου και παρά την
καταρρακτώδη βροχή έγινε τρισάγιο στη μνήμη των ηρώων.