ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ και ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ στο ΛΕΟΝΤΑΡΙ (1950-1965)

 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ και ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ στο ΛΕΟΝΤΑΡΙ (1950-1965) Β΄ έκδοση

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Ειρηνοδικείο

Γραμματέας Οικονόμου Ιωάννης

Δικαστικός κλητήρας Πολυχρονόπουλος Γεώργιος

Δικαστικός κλητήρας Παυλόπουλος Χρήστος

Συμβολαιογραφείο και Υποθηκοφυλακείο

Κασιμάτης Δημήτριος

Συνανιώτης Κωνσταντίνος
Δημητρόπουλος Γεράσιμος

Δασονομείο

Δεδούσης Νικόλαος

Αλεξόπουλος Παναγιώτης

Αγρονομείο

Αγρονόμος : Ηλιόπουλος Άγγελος, Μίτζας Ιωάννης

Αρχιφύλακας :Σκαρπέλος Βαγγέλης

Αγροφύλακες : (περίπου 20) Δημόπουλος Ευάγγελος, Σμυρνής Ευθύμιος

Αστυνομικός Σταθμός Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής

Αστυνόμος :
Ενωμοτάρχης :Κοιλάκος

Χωροφύλακες : 5-6

Ταχυδρομείο (ΕΛΤΑ)

Προϊστάμενος

Αστικός Διανομέας  Φωτόπουλος Γεώργιος

Αγροτικοί ταχυδρόμοι

Τηλεγραφείο (ΟΤΕ)

Προϊστάμενος :

Τεχνικοί :

Ελληνικό Μονοπώλειο

τράπουλες,σπίρτα,καπνός,αλάτι(χοντρό),πετέλαιο(φωτιστικό),σπίρτο(οινόπνευμα))

Διαχειριστής :Πανταζόπουλος Ηλίας

Σιδηροδρομικός Σταθμός (ΣΠΑΠ)

Σταθμάρχης : Χάγιος Κωνσταντίνος

Κλειδούχος : Παυλόπουλος Α. Γεώργιος

Φύλακας : Κουκουβές Αντώνης

Δημοτικό Σχολείο

Τετραθέσιο

Δάσκαλοι Καλόγρης Γεώργιος, Καρναβέζου Κική, Βλαχοκεφάλα Δήμητρα(Μίτσα)

Γυμνάσιο

Τεταρτάξιο και κατόπιν Τριτάξιο Γυμνάσιο

Καθηγητές :Παπα'ι'ωάννου Ελένη, 

Οικοκυρική Σχολή

Μαθήτριες : 35 μαθήτριες οικότροφοι και οι ντόπιες ημερήσιες.

Υγειονομικός Σταθμός

Ιατροί

Παπαευθυμίου Ευθύμιος , Τσαφαρά Λίτσα , Γαλάκος Νικόλαος

Αλεβίζος Βασίλειος , Καρμύρης Παναγιώτης
Μαία

Γεωργιάδου Μαριάννα
Νοσοκόμες  Χριστάκη Τασία, Καρμύρη Τριαντάφυλλη.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ  και ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ 

Δικηγόροι
Δημητρόπουλος Αθανάσιος

Οδοντίατροι

Κεφάλας Γεώργιος , Μίχος Παναγιώτης , Παπαδοπούλου Καίτη , Χρονόπουλος Βασ.

Ιατροί

Παυλόπουλος Αθανάσιος (βουλευτής).

Φαρμακείο

Καρυώτης Σωτήριος

Ελεύθεροι Επαγγελματίες

Δημητρακόπουλος Ηλίας εργολάβος δημοσίων και ιδιωτικών έργων

Δημητρόπουλος Γεώργιος (Μπέης) μαραγκός , Κουρής Ιωάννης κτίστης

Μάμμης Δημήτριος ελαιοχρωματιστής , Μάρκος Νικόλαος ελαιχρωματιστής

Μίχαλος Μιχάλης μαραγκός ,Μίχαλος Πάνος μαραγκός , Τσαφαράς Παναγ. κτίστης

Αλευρόμυλοι

Μανιάτης Ιωάννης (Μηχανοκίνητος) , Νικολακόπουλος Σωτήριος (Τσέκος-Νερόμυλος)
Κατσαφάνας Κωνσταντίνος (Μηχανοκίνητος)

Αρτοποιεία

Νικολακόπουλος Θεόδωρος , Μίχαλος Γεώργιος


Ασβεστοκάμινοι
Ρίκος

Ελαιοτριβεία

Αφοι Δ.και Π. Διαμαντόπουλοι (ιπποκίνητο) , Κουρούσης Χρήστος (μηχανοκίνητος)

Εμπορικά ρούχα,υφάσματα

Αρβανίτης Γεώργιος (Καλαματιανός), Πολυχρονόπουλος

Καφενεία

Γιαννόπουλος Ιωάννης (Μετάξω), Δημόπουλος Ηλίας (Σταθμός από Καμαρίτσα)

Μαυρικόπουλος Ιωάννης, Νάνος Χρήστος.

Καπνοπωλεία

Γαρατζιώτης Ηλίας , Ηλιόπουλος Παναγιώτης.


Καραγωγεύς -Καραγωγέας     Τζαμουράνης Κώστας.

Κρεοπωλεία

Εμμανουήλ Κων/νος (Λουξ), Θεοδωρόπουλος Αθαν. (και ταβέρνα), Θεοδωρόπουλος

Σταύρος, Πετρόπουλος Σπύρος (Τσιαμασίρης), Πολυχρονόπουλος Κωνσταντίνος -

Χασαπάκος (και ταβέρνα), Ρίκος Γεράσιμος, Τσιαμούρης Μανώλης, Χριστάκης Κωνσταντίνος.

Κομμώτριες

Αλεβίζου και Γρηγοροπούλου (συνέταιροι) , Μανιάτη Αθανασία , Μίχαλου Αννα

Κουρεία

Δεσποτόπουλος Αθαν., Λάζαρης Φώτιος , Μανιάτης Γερ., Ναγκουλόπουλος Γεώργιος

Μοδίστρες

Βυτηνάρου Ντίνα, Γιαννακάκη Αγγελική, Δημοπούλου Χ.Αντωνία, Μανιάτη Αντιγόνη,

Πολυχρονοπούλου Ελένη, Τζαμουράνη Νίκη, Τσάκαλη Παναγιώτα, Τσίριμπα Μαρία. 

Μελισσοκόμοι
Κασιμάτης Δημήτριος

Ξηροί καρποί (Αποθήκες)

Πολυχρονόπουλος Ιωαν και Νίκος , Ρουσσόπουλος Σαρ , Σταθουλόπουλος Ιωαν.

Οινοπωλεία

Γομάτος Δημ., Καρμύρης Νικόλαος, Κουντάνης Αδαμαν., Λαγκαδινός Νικόλαος,

Νικητόπουλος Γεώργιος, Σταυρόπουλος Κωνσταντίνος, Αρβανιτίδης Μιχάλης

Παντοπωλεία

Αναγνωστόπουλος Γεώργιος (Τασιόπουλος), Γκρίτζαλης Νικήτας

Κατής Ευάγγελος, Λάζαρης Απόστολος, Νικολακόπουλος Δημήτριος

Παυλόπουλος Ευάγγελος, Πετρόπουλος Λάμπρος, Πολυχρονόπουλος Ιωάννης

(Γρίβας), Ρουσσόπουλος Σαράντος, Σταθουλόπουλος Ιωάννης, Τζώρτζης Αποσ.

Πριονιστήρια

Νικολακόπουλος Δημήτριος , Κατσαφάνας Κωνσταντίνος

Ραφεία

Γαλιώτας Γεώργιος (Κρητικός) , Καρμύρης Ιωάννης , Μακρυνιώτης Παναγιώτης

Σαγματοποιεία ( και καλιγωτές αλόγων και ημιόνων )

Κόχρονας Παναγιώτης, Τσίριμπας Παν., Χριστάκης Αναστ., Χριστάκης Ιωάννης.

Σιδηρουργεία

Αφοί Δ.και Π.Διαμαντόπουλοι, Καρτσώνης Φίλιππος, Νάνος Γ Χρ., Σαρλάς Γεώρ.

Ταξί

Δημόπουλος Αθανάσιος , Μίχαλος Ιωάννης

Τυροκομεία

Παυλόπουλος Ευάγγελος , Ρουσσόπουλος Σαράντος , Σταθουλόπουλος Ιωάννης

Υαλοπωλεία και Είδη Κιγκαλερίας

Γιαννόπουλος Ηλίας, (και φανοποιός), Λύξης Παναγώτης, Τσαρπάλας Φώτης

Υποδηματοποιεία

Αρβανιτίδης Μιχαήλ, Γαρατζιώτης Κωνσταντίνος και Δημήτριος, Δημόπουλος Χάρης,

Καρμύρης Νικόλαος, Κιτσόπουλος Λυκούργος, Μίχος Ιωάννης, Νάνος Αθανάσιος

Σύλλογος Εμπόρων και Σωματείο Φορτοεκφορτωτών

Πηγή :Αρχείο Σπηλιόπουλου Λάμπρου

           Προσωπικό Αρχείο

Σημ. Όσοι εκ των αναγνωστών γνωρίζουν περισσότερα ονόματα ή επαγγέλματα 

παρακαλούνται να επικοινωνίσουν μαζί μου για προσθήκη ή διόρθωση.  

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ

Ο Σύλλογος Γυναικών Λεονταρίου έκοψε σήμερα στο κατάστημα αλλοτινό την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα με την παρουσία των μελών και φίλων του Συλλόγου .
Ο Σύλλογος Εύχεται σε όλους τους απανταχού Λεονταρίτες    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ

Το φλουρί έτυχε στον μικρό Σιμόπουλο Βαγγέλη (εγγονός του Παυλόπουλου Παναγιώτη)

 

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΑ 73 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ 18 ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΛΕΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΣΤΙΣ 30/08/1944

Τελέσαμε σήμερα το Μνημόσυνο για τους Εκτελεσθέντες 18  Πατριώτες στην Αλέα Αρκαδίας
στις 30 Αυγούστου 1944 μεταξύ των οποίων και 4 Λεονταρίτες οι Παυλοπούλου Σταυρούλα ,
Παυλόπουλος Παναγιώτης , Σπηλιόπουλος Αντώνης και Δημητρακόπουλος Πάναγιώτης παρουσία των συγγενών των εκτελεσθέντων.
Το πρωί εγένετο επιμνημόσυνη Δέηση στον Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου στην Αλέα Αρκαδίας με την Παρουσία του Δημάρχου Τριπόλεως Παυλή Δημητρίου ,του Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Δημητρακόπουτλου Παναγιώτη ,εκπροσώπων της Περιφέρειας, της Αεροπορίας,της Πυροσβεστικής
και της Αστυνομίας , ακολούθησε δοξολογία στο Μνημείο και κατάθεση στεφάνων, επίσης ομιλία του καθηγητή Μπρούσαλη Κώστα (Μπορείτε να την δείτε παρακάτω)  και εκ μέρους των συγγενών των εκτελεσθέντων εγώ ο Παυλόπουλος Παναγιώτης που αφού ευχαρίστησα όλους τους κατοίκους για τη φιλοξενία των Ηρώων στο χωρίο τους για 73 ολόκληρα χρόνια, το Δήμαρχο και τον Πρόεδρο της Κοινότητας
που χωρίς την πολύτιμη βοήθειά τους δεν θα μπορούσε να πραγατοποιηθεί η Εκδήλωση ζήτησα  δε  η εκδήλωση να γίνεται κάθε χρόνο.

                                           Παρέμβαση του Κωνσταντίνου Μπρούσαλη

στην εκδήλωση μνήμης των εκτελεσθέντων στην Αλέα

Αλέα Τεγέας 3 Σεπτεμβρίου 2017

  73 χρόνια μετά την εκτέλεση των Ελλήνων πατριωτών σε αυτό τον τόπο κληθήκαμε σήμερα να αποτίσουμε φόρο τιμής στη μνήμη τους. Να θυμηθούμε ότι ενώ πλησίαζε το γλυκοχάραμα της Λευτεριάς στην πολύπαθη χώρα μας οι μνημονευόμενοι συμπατριώτες μας γίνανε θύματα της βαρβαρότητας του φασισμού που προκάλεσε τόσο στη χώρα μας όσο και στον υπόλοιπο κόσμο εκατομμύρια θύματα κι ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Να θυμηθούμε τη φρίκη του πολέμου που ματοκύλισε τον κόσμο προξενώντας ασύλληπτη οδύνη και βύθισε στον πόνο και τη δυστυχία τόσες οικογένειες που χάσανε ανθρώπους, και στερηθήκανε άλλοι πατεράδες  και μανάδες, άλλοι τα παιδιά τους ή ολόκληρη την οικογένειά τους.

  Να θυμηθούμε τη  θηριωδία που προκάλεσε πείνα, δυστυχία κι  ολοκαυτώματα σε πόλεις και χωριά δολοφονώντας μαζικά τόσους ανθρώπους. Και για να θυμηθούμε εδώ τριγύρω μας τις ομαδικές εκτελέσεις στην Ψηλή Βρύση της Τεγέας, στα θυσιαστήρια έξω από την  Τρίπολη, λίγο πιο πέρα τα θυσιαστήρια στο Μονοδέντρι, στην Παλιόχουνη της Μεγαλόπολης, στην Ανδρίτσα  και τόσους άλλους μαρτυρικούς τόπους. Κι ασφαλώς να μη μας διαφεύγει και η μέγιστη θηριωδία των Καλαβρύτων όπου εξοντώθηκε ολόκληρος ο ανδρικός πληθυσμός της μαρτυρικής πόλης. Να ξαναθυμηθούμε τη βαρβαρότητα που στέρησε τόσους άξιους νέους από την πατρίδα μας οι οποίοι θα ήταν στηρίγματα  στις οικογένειές τους και θα  οικοδομούσαν το μέλλον αυτής της χώρας.

  Και πρέπει ακόμα  να επισημάνουμε  ότι αυτοί που θυσιάστηκαν ήταν οι καλύτεροι, ήταν ο ανθός της Ελλάδας. Ήταν άνθρωποι που είχαν ενστερνιστεί τις υψηλές αξίες της πατρίδας και είχανε σπεύσει  κατά κανόνα να αντισταθούν. Να πολεμήσουν τους κατακτητές αλλά και τους ντόπιους συνεργάτες τους, οι οποίοι αποτελούσαν πολύτιμους συμμάχους τους σε ένα κοινό μέτωπο εναντίον του αντάρτικου αγώνα της Εθνικής μας  Αντίστασης.

  Και είχανε οι θύτες πολλές αποθήκες ομήρων, τους οποίους κρατούσαν μέσα σε άθλιες φυλακές, που φροντίζανε διαρκώς να τις κρατάνε γεμάτες με μελλοθάνατους, κάνοντας μπλόκα και συλλήψεις σε πόλεις και χωριά. Και οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν από τους συνεργάτες των Ναζί  ακόμα και μετά την απομάκρυνση των γερμανικών στρατευμάτων. Στο μεταξύ ήδη από την Άνοιξη του 44 η Ανώτερη διοίκηση του γερμανικού στρατού είχε κηρύξει την Πελοπόννησο ως εμπόλεμη ζώνη. Γιατί αδυνατούσε ο κατοχικός στρατός να τιθασεύσει την ανελέητη δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην περιοχή μας. Γιατί ήταν αμέτρητα τα χτυπήματα που δέχτηκαν οι κατακτητές  σε μικρότερες ή μεγαλύτερες μάχες, που τους προκαλούσαν  διαρκή αιμορραγία κι αναγκάζονταν να διατηρούν στη χώρα μας τεράστιες δυνάμεις, που διαφορετικά θα χρησιμοποιούσανε σε άλλα κρίσιμα μέτωπα του πολέμου.

  Δυστυχώς η πελώρια συμβολή της Ελληνικής Αντίστασης στην κατατρόπωση του Ναζισμού γρήγορα ξεχάστηκε.  Μέσα στη διεθνή περιπλοκή εκείνης  εποχής  ο Ελληνικός λαός ενεπλάκη στη δίνη του Εμφυλίου πολέμου ο οποίος επισώρευσε νέα μεγάλα δεινά στον τόπο μας. Οι αγωνιστές του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ για δεκαετίες καταδιώχτηκαν.  Το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν πολλές οικογένειες κι ολόκληρη η χώρα δεν αναγνωρίστηκε.  Αντίθετα η μεταπολεμική Γερμανία με τη βοήθεια των συμμάχων, κυρίως των Αμερικανών, όπως και η Ιαπωνία για λόγους μεγάλων γεωστρατηγικών συσχετισμών και οικονομικών σχεδιασμών, ανασυγκροτήθηκαν και ξαναγίνανε οικονομικές υπερδυνάμεις. Στην Ελλάδα αντί των πελώριων ποσών που της οφείλονταν για τις καταστροφές και το κατοχικό δάνειο δοθήκανε ψίχουλα.

    Κι ερχόμαστε σήμερα εδώ προσκυνητές σε αυτόν τον μαρτυρικό τόπο που αφήσανε την τελευταία τους πνοή οι μνημονευόμενοι. Ερχόμαστε μετά και την νέα βαριά υποδούλωση της χρεωκοπίας  στην οποία κατρακύλησε η χώρα μας εξαιτίας σε μεγάλο βαθμό και της ίδια της διακυβέρνησής της για δεκαετίες. Ερχόμαστε να αντικρύσουμε πρόσωπο με πρόσωπο  τους ήρωες της Λευτεριάς που θυσιαστήκανε με το όραμα για μια καλύτερη Ελλάδα. Κι ασφαλώς εκείνοι δεν μας έχουν πια ανάγκη.

Εμείς έχουμε ανάγκη κι έχουμε χρέος να ανατροφοδοτήσουμε τη μνήμη όλων και ιδιαίτερα των νέων για να τους εξοπλίσουμε με το πολύτιμο εφόδιο της  ιστορικής γνώσης. Της πολύτιμης γνώσης της τραγικής ιστορίας και των αιμάτινων θυσιών του Ελληνικού λαού αλλά και όλης της ανθρωπότητας από την κατάρα του πολέμου και των απάνθρωπων ιδεολογιών που τον προκαλέσανε. Να αναδείξουμε τη θυσία των ηρώων μας ως ιερή παρακαταθήκη  στον διαρκή αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για  Δικαιοσύνη, Ελευθερία και πραγματική Δημοκρατία αλλά και να αντιταχτούμε παντού στην  καταστροφική φαυλότητα και τη δημαγωγία.

 Να συμπαραταχτούμε, με τον συμπατριώτη μας μεγάλο  ανθρωπιστή, αγωνιστή και μάρτυρα,  Γρηγόρη Λαμπράκη, εδώ στη γενέτειρα του. Να πορευτούμε μαζί του άλλη μια φορά και να διατρανώσουμε με στεντόρεια φωνή: ΟΧΙ στον πόλεμο και το φασισμό! Να βροντοφωνάξουμε πάλι σήμερα ότι ο άνθρωπος  θα προκόψει και θα δικαιωθεί μόνο στη λεωφόρο της Ειρήνης.

Και τότε μόνο θα βρουν ανάπαυση οι νεκροί που μνημονεύουμε σήμερα!

Ακολούθως επισκεφθήκαμε το νεκροταφείο του χωριού όπου υπάρχει τάφος (τον οποίο ανακαινίσαμε) και από μαρτυρίες υπάρχουν εκεί οστά των εκτελεσθέντων

στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να κάνω ένα αφιέρωμα στη Ηρωίδα Γιαγιά μου
Γιαγιά Κωνσταντίνα Ξενάκη Παυλοπούλου σου γράφω σήμερα  ΔΕΝ γνωριστήκαμε Ποτέ. Εσύ έφυγες το 1953 και εγώ ήλθα στον κόσμο το 1954 αφου είχες δει τον γιό σου να παντρεύεται και να σου χαρίζει δύο εγγόνια με τα ονόματα του Παππού μου και Άντρα σου τον οποίο έχασες νωρίς και το όνομά σου, ίσως περίμενες και άλλο εγγόνι για να ακούσεις και το όνομα του άλλου Παιδιού σου
του Παναγιώτη που δόθηκε σε μένα ένα χρόνο μετά.
Γιαγιά  χήρα με 6 παιδιά σε κτύπησε η μοίρα να σηκώσεις το βαρύ φορτίο και ήλθε ο πόλεμος και η η εκτέλεση την δυό σου παιδιών για να σου υπενθυμίσει ότι η ζωή μπορεί να γίνει ακόμα πιό σκληρή
και κλήθηκες τον Ιούλιο του 1945 στην Αλέα να υπογράψεις τη Ληξιαρχική πράξη θανάτου των παιδιών σου μη γνωρίζοντας γράμματα προσθέτοντας ένα ακόμα σταυρό (αντί για υπογραφή) στο
Γολγοθά που ανέβαινες υπογράφοντας <<ο θάνατος τους επήλθεν κατά την πιστοποίηση του εφημερίου και του Προέδρου εξ εκτελέσεως των Γερμανών εις την θέσιν Αλώνια Τεγέας>>
Από τα βάθη της ψυχής μου σε Ευχαριστώ

Δείτε εδώ το video απο την Αρκαδική τηλεόραση
 
  https://www.youtube.com/watch?v=NpdXFp4ZP50

ΛΕΟΝΤΑΡΙ ΚΑΣΤΡΟ (25 ΕΒΑ)

      Λεοντάρι κάστρο

                                   

Πύλη Κάστρου

 Αγ.Κυριακή

 Τοιχογραφία Αγ. Κυριακής

Οι πυρκαγιές του θέρους του 2007 προκάλεσαν την επέμβαση της 25ης ΕΒΑ στο λόφο του μεσαιωνικού κάστρου στο Λεοντάρι (Δ. Mεγαλόπολης). Οι ανασκαφικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν το 2008 σε επιλεγμένες θέσεις για την αρτιότερη τεκμηρίωση κυρίως των ερειπίων των βυζαντινών ναών του Αγίου Βασιλείου, της Αγίας Κυριακής και ενός ακόμη ανώνυμου, καθώς επίσης και της ανόδου και της διαμόρφωσης πύλης του ανώτερου περιβόλου του κάστρου.

Στην κορυφή, στον εσωτερικό περίβολο που συγκεντρώνονταν σημαντικά μεσαιωνικά κτήρια, όπως η μεγάλη κινστέρνα, ήλθε στο φως πύλη, πλ. 3 μ., στρωμένη με λιθόστρωτο και αναβαθμούς ανά διαστήματα (εικ.1).

Στη δυτική πλαγιά και σε μικρή απόσταση από την κορυφή, βρίσκεται ο ερειπωμένος ναός της Αγίας Κυριακής (εικ.2). Από το κτήριο,διαστ. 9χ6,50 μ., σώζεται σε ύψος τμήμα του δυτικού του τοίχου, ο οποίος ήταν εσωτερικά διαρθρωμένος με δύο παραστάδες, σε αντιστοιχία με τους τοιχοπεσσούς του τριμερούς ιερού. Αν και πρόκειται για εκκλησία αδιάγνωστου, προς το παρόν, τύπου, η εσωτερική διαμόρφωση υποδεικνύει μια τριμερή διάταξη του χώρου. Οι τρεις αψίδες του ιερού ήταν τρίπλευρες και μία βαθμίδα χώριζε τον κυρίως ναό από το ιερό. Χαμηλό κτιστό θρανίο περιέτρεχε τις πλευρές του κυρίως ναού, ενώ το δάπεδο ήταν στρωμένο με ασβεστοκονίαμα.

Η κύρια πρόσβαση στο ναό ήταν διευθετημένη στο βόρειο τοίχο. Εξωτερικά από το νότιο τμήμα του δυτικού τοίχου του ναού εφάπτεται υπόγειος θολωτός χώρος. Στη βόρεια πλευρά προστέθηκε μεταγενέστερα θολοσκεπές πρόσκτισμα, με μήκος ίσο με εκείνο του ναού και με εξωτερικά ανοίγματα προς Β. και Δ. Από αυτό διατηρείται σε ικανό ύψος τμήμα του δυτικού τοίχου και της βορειοδυτικής του γωνίας. Κτιστό θρανίο περιέτρεχε, όπως και στον κυρίως ναό, το νότιο, ανατολικό και τμήμα του βόρειου τοίχου του χώρου και το δάπεδο ήταν επιστρωμένο με υπόλευκο κονίαμα. Κάτω από αυτό υπάρχουν τρεις θολωτοί τάφοι-οστεοφυλάκια, η πρόσβαση στα οποία γίνεται μέσω ορθογωνικών ανοιγμάτων διευθετημένων κοντά στον εξωτερικό τοίχο του χώρου. Τα οστεοφυλάκια ήταν πλήρη οστών.

Οι τοίχοι τόσο του ναού όσο και του εξωνάρθηκα είναι κτισμένοι με αργολιθοδομή, στην οποία έχουν χρησιμοποιηθεί λίθοι, επεξεργασμένοι στις γωνίες κυρίως και ακατέργαστοι μεσαίου και μικρού μεγέθους με ασβεστοκονίαμα για συνδετικό υλικό, και τμήματα πλίνθων και κεραμίδων στους αρμούς και ενισχύονταν με ξυλοδεσιές.

Τόσο στο ναό όσο και στον εξωνάρθηκα αποκαλύφθηκαν κρημνισμένα τμήματα τοιχοποιίας και θολοδομίας, καθώς επίσης και πολλά μικρά σπαράγματα υστεροβυζαντινών τοιχογραφιών (εικ.3)

Λιτάνευση της εικόνας και της κάρας του Αγίου Γερασίμου στο Λεοντάρι Αρκαδίας

Λεοντάρι 15 Σεπτ. 1959

Μπορείτε να το δείτε εδώ :    http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=2613&thid=13901                                 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ απο ΚΑΤΡΙΒΑΝΟ ΘΕΟΔΩΡΟ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ  από  ΚΑΤΡΙΒΑΝΟ ΘΕΟΔΩΡΟ

 

Η απόφαση να γράψω κάποτε, κατά τη δύναμη μου, την ιστορία του Λεονταρίου, γεννήθηκε από την εποχή της πρώτης εφηβείας. Πάντα μου άρεσε η Ιστορία. -Ετσι φέρνοντας γύρα τα καλντερίμια του χωριού, αναβαίνοντας στο κάστρο ή αγναντεύοντας από το δάσος της Λεντεκαδάς, έθρεφα την υπόσχεση και την ευχή να μου δοθεί ο καιρός και η δυνατότητα χρόνου και γνώσης για να αποτολμήσω την ιστόριση αυτού του μέρους, πούχε περισσότερο παρελθόν, μίζερο παρόν και αβέβαιο μέλλον.

Περνούσαν τα χρόνια, μαθητής, φοιτητής, ύστερα η κατοχή με τον έπος της. Πιο ύστερα τα δίσεχτα χρόνια των διώξεων και αργότερα η μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα, ξεμάκρεναν την εκτέλεση της νεανικής υπόσχεσης. Ομως μεγάλωναν την επιθυμία για την πραγματοποίηση της. Δεν ήταν πια ο έφηβος που αποκοτούσε την ιστόριση. Ηταν ο ώριμος άντρας που ζητούσε να γράψει για το χωριό του κι αυτό για χιλίων ειδών συνειδητές και ασυνείδητες αιτίες:

Από ευγνωμοσύνη στον τόπο που γεννήθηκε. Γιατί του στάθηκε τόσο όμορφος. Εκεί μονάχα ξυπνούσα με τη μαγεία συγχισμένου ονείρου με πραγματικότητα. Αντικρύζοντας όλα στο φως, πεντακάθαρα, ατσιγκούνευτα, εκεί ένοιωθα τη χαρά της δημιουργίας. Εκεί έμαθα να μην ξεχωρίζω τα χρώματα παρά μόνον τα ζωντανά, τα χτυπητά, τα φωτεινά. Εκεί αγάπησα τον τόπο μου, την πατρίδα μου με τη στοργή και την αφοσίωση ενός φανατικού. Αλλη αιτία: Σαν μνημόσυνο στους γονείς μου. Στον πατέρα μου που δεν ξέρω ούτε το μέρος που τον πέταξε, η αγύριστη σδελφοκτόνα εποχή. Στις αγνές φιλίες, σε πεθαμένους φίλους. Στις πρώτες αγάπες... Σε κείνα που φιλοδοξούσαμε να γίνουμε και μείναν όνειρα. Σ'αυτά που γίναμε κατόπιν.

ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΗΜΟΥ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ 1875